Op vrijdag 22 oktober publiceerde Steven de Jong van de NRC dit artikel op de opiniesite van de krant. De publicatie betrof een door de belastingbetaler gesubsidieerde avond in de Rotterdamse Remonstrantse kerk, georganiseerd door een "cultuurcentrum" en de Erasmusuniversiteit, waar "linkse mensen" onderricht konden krijgen om de "gevaarlijke PVV-retoriek" te bestrijden. Ja: linkse mensen krijgen in een kerk, met subsidie, anti-PVV les. De linkse kerk is springlevend.
Blijkens het artikel van Steven de Jong werd op de betreffende avond gepoogd te analyseren, waarom Wilders toch zo succesvol is. Hier de analyse van de dienstdoende professore van de avond, hoogleraar bestuurskunde Hans de Bruijn:
Maar hoe zit het met de 'mal' die links Nederland al meer dan 40 jaar over ons heen stort, namelijk dat criminaliteit onder allochtonen veroorzaakt wordt door 'sociaal-economische omstandigheden' (codetaal voor: u bent een racist en discrimineert dus eigen schuld dikke bult dat de allochtonen op rooftocht gaan)? Dit is ook een 'mal' waartegen, volgens De Bruijn, geen kruid gewassen zou zijn. Dus: als tegen de 'sociaal-economische omstandigheden' mal wordt opgeworpen dat het met de discriminatie wel meevalt, dan zou bij de toehoorder ook alleen moeten blijven hangen dat het probleem van de 'sociaal-economische omstandigheden' wordt ontkend, met alle debat- en verkiezingssuccessen van dien.
De Bruijn gaat voorbij aan de evidente werkelijkheid. De uitspraak: "bedreiging of geweld door Moslims komt door de Islam" is geen 'mal', maar een argument dat wel of niet op feiten is gebaseerd. Net als de uitspraak: "bedreiging of geweld door Moslims komt door discriminatie van Moslims" een argument is dat wel of niet op feiten is gebaseerd. Zo zijn er nog veel meer argumenten te verzinnen die problemen in de maatschappij proberen te verklaren. Tussen deze tegen elkaar concurrerende argumenten, die door verschillende politieke partijen worden verdedigd, moet de kiezer een keuze maken. Dat heet democratie. Bij de laatste verkiezingen heeft het merendeel van de kiezers de argumentatie (of: de 'mal') van veelal linkse partijen, dat criminaliteit en hoge werkloosheid onder allochtonen, gebrekkige integratie etc. door 'sociaal-economische omstandigheden' wordt veroorzaakt, verworpen. De Bruijn zoekt wanhopig naar een verklaring voor deze nederlaag. Dat de verklaring als vanzelfsprekend niets met de kwalilteit van de eigen argumenten te maken kan hebben, maakt De Bruijn ten overvloede duidelijk:
De PVV is natuurlijk not aumsed dat deze pseudo-wetenschap van en voor de Linkse Kerk op kosten van de belastingbetaler wordt bedreven. In een vervolgstuk vermeldt Steven de Jong dat de PVV hierover kamervragen heeft gesteld. Terecht en begrijpelijk.
Interessanter is echter de ironie van de argumentatie van De Bruijn, die hemzelf waarschijnlijk ontgaat. Dus wij zullen het maar uitleggen: De Bruijn doet alsof hij een nuchtere en objectieve analyse van het (debat)-succes van Wilders geeft. De Bruijn laat echter onbedoeld zien dat hij een gevangene is van zijn eigen frame. Dat frame luidt: linkse politiek en linkse argumenten zijn gebaseerd op de ratio en abstractie en rechtse politiek en rechtse argumenten zijn gebaseerd op emotie en onderbuikgevoelens. Een inhoudelijk debat hoeft dus niet gevoerd te worden met rechts, want links heeft per definitie gelijk. Resteert nog de vraag waarom rechts desondanks verkiezingen weet te winnen... voila: het frame!
Memo aan De Bruijn: als u stopt met inhoudelijk debatteren, moet u niet klagen als u het debat verliest.
Blijkens het artikel van Steven de Jong werd op de betreffende avond gepoogd te analyseren, waarom Wilders toch zo succesvol is. Hier de analyse van de dienstdoende professore van de avond, hoogleraar bestuurskunde Hans de Bruijn:
"Het komt neer op framing, zei De Bruijn, die hier het boek Geert Wilders in debat (2010, Boom Lemma Uitgevers) over schreef. Framing is volgens de Bruijn een soort “mal die je over een discussie heen legt”. Een PVV-Kamerlid begint volgens hem altijd met concrete problemen, bijvoorbeeld een bedreigde buschauffeur. Dan zegt hij: dit is geen toevalligheid, het heeft te maken met de aard van de islam. Als een linkse politicus vervolgens in ‘de mal van de buschauffeur’ stapt en zegt dat niet alle Marokkanen bussen onveilig maken, blijft bij de toehoorder slechts één ding hangen, aldus De Bruijn. “Meneer Wilders benoemt de ellende en de elite staat het te ontkennen.”Dus: als een buschauffeur door een Marokkaan wordt bedreigd en een PVV-er zegt: "dat komt door de Islam", dan is dat een "mal" die niet meer bestreden kan worden, omdat ieder rationeel tegenargument door de onwetende toehoorder niet wordt geregistreerd. Ziehier het succes Wilders; zo eenvoudig is het.
Maar hoe zit het met de 'mal' die links Nederland al meer dan 40 jaar over ons heen stort, namelijk dat criminaliteit onder allochtonen veroorzaakt wordt door 'sociaal-economische omstandigheden' (codetaal voor: u bent een racist en discrimineert dus eigen schuld dikke bult dat de allochtonen op rooftocht gaan)? Dit is ook een 'mal' waartegen, volgens De Bruijn, geen kruid gewassen zou zijn. Dus: als tegen de 'sociaal-economische omstandigheden' mal wordt opgeworpen dat het met de discriminatie wel meevalt, dan zou bij de toehoorder ook alleen moeten blijven hangen dat het probleem van de 'sociaal-economische omstandigheden' wordt ontkend, met alle debat- en verkiezingssuccessen van dien.
De Bruijn gaat voorbij aan de evidente werkelijkheid. De uitspraak: "bedreiging of geweld door Moslims komt door de Islam" is geen 'mal', maar een argument dat wel of niet op feiten is gebaseerd. Net als de uitspraak: "bedreiging of geweld door Moslims komt door discriminatie van Moslims" een argument is dat wel of niet op feiten is gebaseerd. Zo zijn er nog veel meer argumenten te verzinnen die problemen in de maatschappij proberen te verklaren. Tussen deze tegen elkaar concurrerende argumenten, die door verschillende politieke partijen worden verdedigd, moet de kiezer een keuze maken. Dat heet democratie. Bij de laatste verkiezingen heeft het merendeel van de kiezers de argumentatie (of: de 'mal') van veelal linkse partijen, dat criminaliteit en hoge werkloosheid onder allochtonen, gebrekkige integratie etc. door 'sociaal-economische omstandigheden' wordt veroorzaakt, verworpen. De Bruijn zoekt wanhopig naar een verklaring voor deze nederlaag. Dat de verklaring als vanzelfsprekend niets met de kwalilteit van de eigen argumenten te maken kan hebben, maakt De Bruijn ten overvloede duidelijk:
"Ook populair bij de PVV: het noemen van oplossingen die in redelijkheid onhaalbaar zijn. Die zijn electoraal heel aantrekkelijk, weet de hoogleraar. En al die mensen die daar tegenin gaan, bevestigen volgens hem dat het voor hen geen echt probleem is. “Goede frames geven de essentie weer, waar mensen warm van worden. Een goed frame is niet alleen een goede oneliner, maar gaat ook om de vraag: blijft het hangen, slijt het in?” Denk maar aan asociaal gedrag: daar kun je nog zoveel jongerencoaches en buurthuizen op zetten, het debat is verloren als Wilders het etiket ‘straatterroristen’ erop plakt. Wilders wint volgens De Bruijn omdat hij “de woede van de mensen” verwoordt. “Daar tegenover staan de ratio en abstractie van zijn tegenstanders. Waarom gunnen we hem het monopolie op de emotie?”Aan de ene kant staat er dus de "woede van de mensen" waar Wilders op inspeelt en daar tegenover staat "de ratio en abstractie van zijn tegenstanders." Wilders hoeft alleen maar de term "straatterroristen" te gebruiken en hij heeft het debat gewonnen.
De PVV is natuurlijk not aumsed dat deze pseudo-wetenschap van en voor de Linkse Kerk op kosten van de belastingbetaler wordt bedreven. In een vervolgstuk vermeldt Steven de Jong dat de PVV hierover kamervragen heeft gesteld. Terecht en begrijpelijk.
Interessanter is echter de ironie van de argumentatie van De Bruijn, die hemzelf waarschijnlijk ontgaat. Dus wij zullen het maar uitleggen: De Bruijn doet alsof hij een nuchtere en objectieve analyse van het (debat)-succes van Wilders geeft. De Bruijn laat echter onbedoeld zien dat hij een gevangene is van zijn eigen frame. Dat frame luidt: linkse politiek en linkse argumenten zijn gebaseerd op de ratio en abstractie en rechtse politiek en rechtse argumenten zijn gebaseerd op emotie en onderbuikgevoelens. Een inhoudelijk debat hoeft dus niet gevoerd te worden met rechts, want links heeft per definitie gelijk. Resteert nog de vraag waarom rechts desondanks verkiezingen weet te winnen... voila: het frame!
Memo aan De Bruijn: als u stopt met inhoudelijk debatteren, moet u niet klagen als u het debat verliest.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen